Nederlands lezen · Читаємо нідерландською

De geschiedenis van Oekraïne

Історія України

Klik op een zin om die apart te beluisteren. · Натисни на речення, щоб послухати його окремо.
Inleiding Вступ

Oekraïne is met ruim zeshonderdduizend vierkante kilometer het grootste land dat volledig in Europa ligt.

Україна площею понад шістсот тисяч квадратних кілометрів — найбільша країна, що цілком лежить у Європі.

Het land ligt op een kruispunt tussen Oost en West.

Країна розташована на перехресті між Сходом і Заходом.

Door die ligging trokken er eeuwenlang legers en handelaren doorheen.

Через таке розташування століттями тут проходили війська й торговці.

De zwarte aarde, de tsjornozem, behoort tot de vruchtbaarste grond ter wereld.

Чорнозем належить до найродючіших ґрунтів світу.

Die rijkdom bracht welvaart, maar ook de begeerte van buren.

Це багатство приносило добробут, але й жадібність сусідів.

De geschiedenis van Oekraïne is daarom een verhaal van opbouw en verlies.

Тому історія України — це розповідь про розбудову і втрати.

Het is ook een verhaal van een taal die telkens verboden werd en telkens terugkwam.

Це також історія мови, яку раз у раз забороняли — і яка щоразу поверталася.

Deze tekst geeft eerst kort de oudere eeuwen en gaat daarna dieper op de laatste tweehonderd jaar in.

Цей текст коротко подає давніші століття, а далі докладніше розглядає останні двісті років.

Deel 1 — Van de Kyivse Roes tot 1800 Частина 1 — Від Київської Русі до 1800 року
De Kyivse Roes Київська Русь

In de negende eeuw ontstond rond Kyiv een machtige staat: de Kyivse Roes.

У дев’ятому столітті навколо Києва постала могутня держава — Київська Русь.

De rivier de Dnipro was de belangrijkste handelsweg van noord naar zuid.

Річка Дніпро була найважливішим торговим шляхом із півночі на південь.

In het jaar 988 liet vorst Volodymyr zijn volk dopen.

У 988 році князь Володимир охрестив свій народ.

Daarmee koos de Roes voor het christendom van Byzantium.

Так Русь обрала християнство візантійського обряду.

Onder Jaroslav de Wijze werd Kyiv een van de grootste steden van Europa.

За Ярослава Мудрого Київ став одним із найбільших міст Європи.

Hij liet de Sofiakathedraal bouwen en stelde een wetboek samen.

Він звелів звести Софійський собор і уклав збірку законів.

Zijn dochters trouwden met koningen van Frankrijk, Noorwegen en Hongarije.

Його доньки одружилися з королями Франції, Норвегії та Угорщини.

Na zijn dood viel het rijk uiteen in kleinere vorstendommen.

Після його смерті держава розпалася на менші князівства.

In 1240 verwoestten de Mongolen Kyiv bijna volledig.

У 1240 році монголи майже повністю зруйнували Київ.

In het westen bleef het koninkrijk Halytsj-Wolynië nog een eeuw bestaan.

На заході Галицько-Волинське королівство протрималося ще століття.

Tussen Litouwen en Polen Між Литвою та Польщею

Daarna kwamen de Oekraïense landen bij het Groothertogdom Litouwen.

Згодом українські землі перейшли до Великого князівства Литовського.

De Litouwse heersers namen veel gewoonten van de Roes over.

Литовські правителі перейняли чимало звичаїв Русі.

In 1569 sloten Polen en Litouwen zich aaneen in één statenbond.

У 1569 році Польща й Литва об’єдналися в одну державу.

De Oekraïense gebieden kwamen daardoor onder Pools bestuur.

Через це українські землі опинилися під польським урядуванням.

Poolse edelen kregen grote landgoederen en de boeren werden lijfeigenen.

Польська шляхта отримала великі маєтки, а селяни стали кріпаками.

Veel mensen vluchtten daarom naar het vrije zuiden, de steppe.

Тому багато людей тікали на вільний південь, у степ.

De Kozakken Козаки

Die vluchtelingen werden Kozakken genoemd, wat 'vrije man' betekent.

Цих утікачів називали козаками, що означає «вільна людина».

Achter de stroomversnellingen van de Dnipro stichtten zij de Zaporizja-Sitsj.

За дніпровими порогами вони заснували Запорозьку Січ.

De Sitsj was een militaire gemeenschap met eigen wetten.

Січ була військовою спільнотою з власними законами.

De Kozakken kozen hun leider, de hetman, zelf.

Козаки самі обирали свого очільника — гетьмана.

Dat idee van verkiezing bleef eeuwenlang in de herinnering hangen.

Ця ідея виборності століттями лишалася в пам’яті народу.

In 1648 begon hetman Bohdan Chmelnytsky een grote opstand tegen Polen.

У 1648 році гетьман Богдан Хмельницький розпочав велике повстання проти Польщі.

Zo ontstond een Kozakkenstaat, het Hetmanaat.

Так постала козацька держава — Гетьманщина.

In 1654 sloot hij in Perejaslav een verdrag met de tsaar van Moskou.

У 1654 році він уклав у Переяславі договір із московським царем.

Over de betekenis van dat verdrag discussiëren historici nog altijd.

Про значення цього договору історики сперечаються й досі.

De decennia daarna heten in Oekraïne 'de Ruïne', een tijd van verdeeldheid en oorlog.

Наступні десятиліття в Україні звуть «Руїною» — часом розбрату й воєн.

In 1709 koos hetman Ivan Mazepa de kant van Zweden tegen tsaar Peter.

У 1709 році гетьман Іван Мазепа став на бік Швеції проти царя Петра.

Na de nederlaag bij Poltava verloor het Hetmanaat stap voor stap zijn zelfbestuur.

Після поразки під Полтавою Гетьманщина крок за кроком втрачала самоврядування.

In 1775 liet keizerin Catharina de Sitsj vernietigen.

У 1775 році імператриця Катерина наказала зруйнувати Січ.

Kort daarna werd ook het ambt van hetman afgeschaft.

Невдовзі скасували й посаду гетьмана.

Deel 2 — De negentiende eeuw Частина 2 — Дев’ятнадцяте століття
Een land tussen twee keizerrijken Країна між двома імперіями

Aan het eind van de achttiende eeuw werd Polen tussen zijn buren verdeeld.

Наприкінці вісімнадцятого століття Польщу поділили між сусідами.

Daardoor viel het grootste deel van Oekraïne aan het Russische keizerrijk toe.

Через це більша частина України відійшла до Російської імперії.

Het westen, Halytsjyna en Boekovyna, kwam bij het Oostenrijkse keizerrijk.

Захід — Галичина й Буковина — потрапив до Австрійської імперії.

Zo leefde één volk bijna anderhalve eeuw onder twee verschillende regeringen.

Так один народ майже півтора століття жив під двома різними урядами.

De grens liep dwars door dorpen, families en tradities heen.

Кордон пролягав просто через села, родини та традиції.

In het oosten was het bestuur streng en centraal geregeld.

На сході управління було суворим і жорстко централізованим.

In Oostenrijk bestond er meer ruimte voor kranten en verenigingen.

В Австрії було більше простору для газет і товариств.

Dat verschil bepaalt tot vandaag hoe de regio's zich ontwikkelden.

Ця різниця й донині позначається на розвитку регіонів.

De nationale heropleving Національне відродження

In 1798 verscheen 'Enejida' van Ivan Kotljarevsky.

У 1798 році вийшла «Енеїда» Івана Котляревського.

Het was het eerste grote werk in de gewone gesproken taal.

Це був перший великий твір живою розмовною мовою.

Daarmee begon de moderne Oekraïense literatuur.

Із нього почалася нова українська література.

De belangrijkste figuur van die eeuw was Taras Sjevtsjenko.

Найважливішою постаттю того століття був Тарас Шевченко.

Hij werd in 1814 als lijfeigene geboren en werd pas op zijn vierentwintigste vrijgekocht.

Він народився 1814 року кріпаком, а викупили його лише у двадцять чотири роки.

In 1840 verscheen zijn bundel 'Kobzar'.

У 1840 році вийшла його збірка «Кобзар».

Sjevtsjenko schreef over vrijheid, onrecht en de waardigheid van gewone mensen.

Шевченко писав про свободу, несправедливість і гідність простих людей.

Voor die gedichten werd hij verbannen en tien jaar in het leger gestopt.

За ці вірші його заслали й на десять років віддали в солдати.

Hij is niet alleen een dichter, maar een symbool van het land geworden.

Він став не лише поетом, а й символом країни.

In 1845 richtten studenten in Kyiv het Broederschap van Kyrillos en Methodios op.

У 1845 році студенти в Києві заснували Кирило-Мефодіївське братство.

Zij droomden van vrije, gelijke Slavische volken zonder lijfeigenschap.

Вони мріяли про вільні, рівні слов’янські народи без кріпацтва.

Na twee jaar werd de groep opgerold en werden de leden gestraft.

Через два роки товариство викрили, а його членів покарали.

Verboden op de taal Заборони мови

De overheid zag de Oekraïense taal als een gevaar voor de eenheid van het rijk.

Влада вбачала в українській мові загрозу для єдності імперії.

In 1863 verbood minister Valoejev het drukken van Oekraïense schoolboeken en religieuze teksten.

У 1863 році міністр Валуєв заборонив друк українських шкільних і релігійних книжок.

Hij beweerde zelfs dat zo'n taal niet bestond en nooit had bestaan.

Він навіть стверджував, що такої мови не було, немає і бути не може.

In 1876 ging het Ems-decreet nog veel verder.

У 1876 році Емський указ пішов іще далі.

Het verbood boeken, toneelstukken, liedteksten en het onderwijs in de taal.

Він заборонив книжки, вистави, тексти пісень і навчання цією мовою.

Schrijvers publiceerden hun werk daarom in Lviv, dat in Oostenrijk lag.

Тому письменники друкували свої твори у Львові, який був в Австрії.

Boeken werden vervolgens in koffers over de grens gesmokkeld.

Потім книжки перевозили через кордон у валізах.

Het verbod vertraagde de cultuur, maar maakte haar niet kapot.

Заборона гальмувала культуру, але не знищила її.

Halytsjyna: het Oostenrijkse deel Галичина: австрійська частина

In Oostenrijk werd de lijfeigenschap al in 1848 afgeschaft.

В Австрії кріпацтво скасували вже 1848 року.

In het Russische rijk gebeurde dat pas in 1861.

У Російській імперії це сталося аж 1861 року.

Oekraïners in Halytsjyna mochten kranten uitgeven en naar het parlement in Wenen.

Українці Галичини могли видавати газети і мали представників у віденському парламенті.

In 1868 ontstond de vereniging Prosvita, die leeszalen in de dorpen opende.

У 1868 році постало товариство «Просвіта», яке відкривало читальні по селах.

Het Sjevtsjenko-genootschap groeide uit tot een echte academie van wetenschappen.

Наукове товариство імені Шевченка виросло у справжню академію наук.

De historicus Mychajlo Hrusjevsky schreef daar zijn grote geschiedenis van Oekraïne.

Історик Михайло Грушевський написав там свою велику історію України.

Lviv werd zo het culturele centrum voor het hele volk.

Тож Львів став культурним центром для всього народу.

Men noemde de regio daarom wel 'het Oekraïense Piemonte'.

Тому регіон називали «українським П’ємонтом».

Industrie, spoorwegen en emigratie Промисловість, залізниці та еміграція

In het oosten werd in de Donbas steenkool gevonden.

На сході, у Донбасі, знайшли кам’яне вугілля.

Bij Kryvyj Rih lag bovendien ijzererts van hoge kwaliteit.

А біля Кривого Рогу залягала якісна залізна руда.

Er verrezen mijnen, hoogovens en nieuwe arbeidersteden.

Постали шахти, домни та нові робітничі міста.

Odesa groeide uit tot een van de drukste havens van de Zwarte Zee.

Одеса виросла в один із найжвавіших портів Чорного моря.

Oekraïens graan werd naar heel Europa verscheept.

Українське зерно вивозили по всій Європі.

In het arme Halytsjyna was er echter nauwelijks werk.

Натомість у бідній Галичині роботи майже не було.

Vanaf 1891 vertrokken honderdduizenden boeren naar Canada, de Verenigde Staten en Brazilië.

Від 1891 року сотні тисяч селян виїхали до Канади, США та Бразилії.

Zo ontstonden de eerste grote Oekraïense gemeenschappen buiten Europa.

Так постали перші великі українські громади поза Європою.

Deel 3 — De twintigste eeuw Частина 3 — Двадцяте століття
Oorlog en de eerste republiek Війна та перша республіка

In de Eerste Wereldoorlog vochten Oekraïners in twee vijandige legers tegen elkaar.

У Першій світовій війні українці воювали одні проти одних у двох ворожих арміях.

Na de revolutie van 1917 stortte het Russische keizerrijk in.

Після революції 1917 року Російська імперія розвалилася.

In Kyiv kwam de Centrale Rada bijeen onder leiding van Hrusjevsky.

У Києві зібралася Центральна Рада на чолі з Грушевським.

Op 22 januari 1918 riep zij de volledige onafhankelijkheid uit.

22 січня 1918 року вона проголосила повну незалежність.

In november 1918 ontstond in Lviv een tweede republiek, de West-Oekraïense.

У листопаді 1918 року у Львові постала друга республіка — Західноукраїнська.

Precies een jaar later, op 22 januari 1919, verklaarden beide staten zich verenigd.

Рівно через рік, 22 січня 1919 року, обидві держави проголосили злуку.

Die dag heet nu de Dag van de Eenheid.

Цей день тепер називають Днем Соборності.

De jonge republiek moest tegelijk tegen verschillende legers vechten.

Молодій республіці довелося воювати водночас проти кількох армій.

Er waren te weinig wapens, te weinig geld en te weinig bondgenoten.

Бракувало зброї, грошей і союзників.

In 1921 werd het land opnieuw verdeeld.

У 1921 році країну знову поділили.

Het westen kwam bij Polen, het grootste deel werd Sovjet-Oekraïne.

Захід відійшов до Польщі, а більша частина стала Радянською Україною.

In 1922 werd die republiek een van de oprichters van de Sovjet-Unie.

У 1922 році ця республіка стала однією із засновниць Радянського Союзу.

De jaren twintig: bloei en bedrog Двадцяті роки: розквіт і облуда

In de jaren twintig voerde Moskou een beleid van 'oekraïnisatie'.

У двадцяті роки Москва проводила політику «українізації».

Scholen, kranten en theaters mochten weer in het Oekraïens werken.

Школи, газети й театри знову могли працювати українською.

Het analfabetisme daalde snel en er verschenen honderden nieuwe boeken.

Неписьменність швидко зменшувалася, з’явилися сотні нових книжок.

Regisseur Les Kurbas maakte theater van Europees niveau.

Режисер Лесь Курбас творив театр європейського рівня.

Deze korte bloeitijd wordt de Oekraïense renaissance genoemd.

Цей короткий розквіт називають українським відродженням.

Het beleid was echter vooral bedoeld om de nieuwe macht populair te maken.

Однак ця політика передусім мала зробити нову владу популярною.

Zodra de macht stevig stond, draaide Stalin de koers volledig om.

Щойно влада зміцніла, Сталін цілком розвернув курс.

De Holodomor Голодомор

Vanaf 1929 moesten alle boeren hun land en vee aan collectieve boerderijen afstaan.

Від 1929 року всі селяни мусили віддати землю й худобу до колгоспів.

Wie zich verzette, werd 'koelak' genoemd en naar Siberië gedeporteerd.

Тих, хто чинив опір, називали «куркулями» й депортували до Сибіру.

De staat eiste steeds hogere hoeveelheden graan op.

Держава вимагала дедалі більших обсягів зерна.

Brigades doorzochten de huizen en namen ook het laatste voedsel mee.

Бригади обшукували хати й забирали навіть останні харчі.

Dorpen die hun quota niet haalden, kwamen op een zwarte lijst.

Села, що не виконували норм, потрапляли на «чорну дошку».

Boeren mochten hun dorp niet verlaten om elders eten te zoeken.

Селянам забороняли залишати село, щоб шукати їжу деінде.

In de winter en het voorjaar van 1932 en 1933 stierven miljoenen mensen van de honger.

Узимку та навесні 1932 і 1933 років мільйони людей померли з голоду.

Deze hongersnood heet in het Oekraïens Holodomor: 'dood door honger'.

Цей голод українською зветься Голодомор — «смерть від голоду».

De Sovjetleiding ontkende de ramp tientallen jaren volledig.

Радянське керівництво десятиліттями цілковито заперечувало цю катастрофу.

Oekraïne en veel andere landen erkennen de Holodomor als genocide.

Україна та багато інших країн визнають Голодомор геноцидом.

Elk jaar in november worden de slachtoffers met kaarsen herdacht.

Щороку в листопаді жертв ушановують свічками.

De grote terreur Великий терор

In de jaren dertig volgde een golf van arrestaties onder schrijvers en geleerden.

У тридцяті роки прокотилася хвиля арештів серед письменників і науковців.

Honderden kunstenaars werden gefusilleerd of stierven in kampen.

Сотні митців розстріляли або замучили в таборах.

Die generatie heet daarom 'de gefusilleerde renaissance'.

Тому це покоління називають «розстріляним відродженням».

Ook duizenden priesters en kerken verdwenen.

Зникли також тисячі священників і церков.

Wie in leven bleef, zweeg meestal uit angst.

Ті, хто вижив, здебільшого мовчали зі страху.

Zo verloor het land in tien jaar bijna zijn hele culturele elite.

Так за десять років країна втратила майже всю свою культурну еліту.

De Tweede Wereldoorlog Друга світова війна

In 1939 verdeelden Hitler en Stalin Oost-Europa in een geheim pact.

У 1939 році Гітлер і Сталін таємним пактом поділили Східну Європу.

West-Oekraïne werd daardoor bij de Sovjet-Unie gevoegd.

Унаслідок цього Західна Україна відійшла до Радянського Союзу.

In juni 1941 viel Duitsland de Sovjet-Unie binnen.

У червні 1941 року Німеччина напала на Радянський Союз.

Binnen enkele maanden was heel Oekraïne bezet.

За кілька місяців уся Україна була окупована.

In september 1941 vermoordden de nazi's in de kloof Babyn Jar bij Kyiv in twee dagen bijna vierendertigduizend Joden.

У вересні 1941 року нацисти в Бабиному Яру під Києвом за два дні вбили майже тридцять чотири тисячі євреїв.

In totaal kwam ongeveer anderhalf miljoen Joden in Oekraïne om.

Загалом в Україні загинуло близько півтора мільйона євреїв.

Meer dan twee miljoen mensen werden als dwangarbeider naar Duitsland gestuurd.

Понад два мільйони людей вивезли до Німеччини на примусові роботи.

Miljoenen Oekraïners dienden in het Rode Leger.

Мільйони українців служили в Червоній армії.

In het westen vocht daarnaast een eigen opstandelingenleger, de OePA.

На заході, крім того, воювала власна повстанська армія — УПА.

Zij streed tegen de bezetters, maar ook tegen de terugkerende Sovjetmacht.

Вона боролася проти окупантів, а також проти радянської влади, що поверталася.

Oekraïne verloor in die oorlog naar schatting acht miljoen mensen.

За оцінками, у тій війні Україна втратила близько восьми мільйонів людей.

Honderden steden en duizenden dorpen lagen in puin.

Сотні міст і тисячі сіл лежали в руїнах.

Na de oorlog Повоєнні роки

In 1944 werden de Krim-Tataren als volk collectief gedeporteerd.

У 1944 році кримських татар депортували як народ, усіх разом.

Zij mochten pas na de val van de Sovjet-Unie terugkeren.

Повернутися вони змогли лише після падіння Радянського Союзу.

In 1945 werd Oekraïne formeel medeoprichter van de Verenigde Naties.

У 1945 році Україна формально стала співзасновницею Організації Об’єднаних Націй.

Werkelijke zeggenschap over het eigen beleid had de republiek echter niet.

Проте реального впливу на власну політику республіка не мала.

In 1947 werden opnieuw tienduizenden westerse Oekraïners naar Siberië gestuurd.

У 1947 році десятки тисяч західних українців знову вислали до Сибіру.

In 1954 werd de Krim bij de Oekraïense republiek gevoegd.

У 1954 році Крим приєднали до Української республіки.

Het land werd intussen snel geïndustrialiseerd en verstedelijkt.

Тим часом країна швидко індустріалізувалася й урбанізувалася.

Op scholen en universiteiten kreeg het Russisch stap voor stap de overhand.

У школах та університетах російська поступово брала гору.

Dissidenten en Tsjornobyl Дисиденти й Чорнобиль

In de jaren zestig kwam een generatie schrijvers op die openlijk vragen stelde.

У шістдесяті роки з’явилося покоління письменників, які відкрито ставили запитання.

Zij verspreidden verboden teksten in getypte kopieën.

Вони поширювали заборонені тексти в машинописних копіях.

In 1976 richtten activisten de Oekraïense Helsinkigroep op.

У 1976 році активісти заснували Українську Гельсінську групу.

Zij eisten dat de staat de mensenrechten zou naleven.

Вони вимагали, щоб держава дотримувалася прав людини.

Bijna alle leden werden opgepakt; de dichter Vasyl Stus stierf in het kamp.

Майже всіх членів заарештували; поет Василь Стус загинув у таборі.

Op 26 april 1986 ontplofte een reactor van de kerncentrale bij Tsjornobyl.

26 квітня 1986 року вибухнув реактор Чорнобильської атомної станції.

Het was de zwaarste kernramp uit de geschiedenis.

Це була найтяжча ядерна катастрофа в історії.

De autoriteiten zwegen dagenlang en lieten de meifeesten gewoon doorgaan.

Влада кілька днів мовчала й дозволила провести травневі свята як завжди.

De stad Prypjat werd voorgoed ontruimd.

Місто Прип’ять евакуювали назавжди.

Dat zwijgen ondermijnde het vertrouwen in het systeem enorm.

Це мовчання страшенно підірвало довіру до системи.

De onafhankelijkheid van 1991 Незалежність 1991 року

Eind jaren tachtig ontstonden overal burgerbewegingen.

Наприкінці вісімдесятих усюди виникали громадські рухи.

In 1990 vormden mensen een levende ketting van Kyiv tot Lviv.

У 1990 році люди утворили живий ланцюг від Києва до Львова.

In datzelfde jaar dwongen hongerstakende studenten de regering tot aftreden.

Того ж року студенти голодуванням змусили уряд піти у відставку.

Die actie heet de Revolutie op het Graniet.

Цю акцію називають Революцією на граніті.

Op 24 augustus 1991 riep het parlement de onafhankelijkheid uit.

24 серпня 1991 року парламент проголосив незалежність.

Op 1 december bevestigde een referendum dat besluit.

1 грудня референдум підтвердив це рішення.

Meer dan negentig procent van de kiezers stemde voor.

Понад дев’яносто відсотків виборців проголосували «за».

In alle regio's, ook op de Krim, was er een meerderheid vóór.

У всіх регіонах, зокрема й у Криму, була більшість «за».

Enkele weken later hield de Sovjet-Unie op te bestaan.

За кілька тижнів Радянський Союз припинив існування.

Deel 4 — De eenentwintigste eeuw Частина 4 — Двадцять перше століття
De eerste jaren van de staat Перші роки держави

De jaren negentig waren economisch zeer zwaar.

Дев’яності роки були економічно дуже важкими.

Fabrieken sloten en de inflatie maakte spaargeld waardeloos.

Заводи закривалися, а інфляція знецінила заощадження.

In 1994 gaf Oekraïne zijn kernwapens op.

У 1994 році Україна відмовилася від ядерної зброї.

In ruil beloofden grote mogendheden de grenzen te respecteren.

Натомість великі держави пообіцяли поважати її кордони.

Die belofte staat in het Memorandum van Boedapest.

Ця обіцянка записана в Будапештському меморандумі.

In 1996 nam het parlement een nieuwe grondwet aan.

У 1996 році парламент ухвалив нову конституцію.

In datzelfde jaar kwam ook de eigen munt, de hryvnia.

Того ж року з’явилася й власна валюта — гривня.

Tegelijk verdeelden enkele zakenlieden grote delen van de industrie onder elkaar.

Водночас кілька бізнесменів поділили між собою великі частини промисловості.

De Oranjerevolutie Помаранчева революція

Bij de presidentsverkiezingen van 2004 werd op grote schaal gefraudeerd.

На президентських виборах 2004 року фальсифікації були масштабними.

Honderdduizenden mensen kwamen naar het Onafhankelijkheidsplein in Kyiv.

Сотні тисяч людей вийшли на Майдан Незалежності в Києві.

Ze droegen oranje sjaals en stonden weken in de vrieskou.

Вони носили помаранчеві шалики й тижнями стояли на морозі.

Het protest verliep opvallend vreedzaam.

Протест минув на диво мирно.

Het hooggerechtshof verklaarde de uitslag ongeldig.

Верховний Суд визнав результати недійсними.

Bij de nieuwe stemming won de oppositiekandidaat.

На повторному голосуванні переміг кандидат від опозиції.

De hoge verwachtingen werden daarna echter niet ingelost.

Проте великі сподівання згодом не справдилися.

Euromajdan en de Revolutie van de Waardigheid Євромайдан і Революція гідності

In november 2013 weigerde de president een verdrag met de Europese Unie te tekenen.

У листопаді 2013 року президент відмовився підписати угоду з Європейським Союзом.

Diezelfde avond gingen studenten uit protest de straat op.

Того ж вечора студенти вийшли на вулицю на знак протесту.

Toen de politie hen hardhandig uiteendreef, groeide het protest enorm.

Коли міліція жорстко їх розігнала, протест величезно розрісся.

Op het plein ontstond een tentenkamp met keukens, een ziekenpost en een bibliotheek.

На майдані виросло наметове містечко з кухнями, медпунктом і бібліотекою.

Mensen uit alle regio's en talen stonden er naast elkaar.

Там пліч-о-пліч стояли люди з усіх регіонів і різних мов.

In februari 2014 werd er vanuit gebouwen op de betogers geschoten.

У лютому 2014 року по протестувальниках стріляли з будівель.

Ongeveer honderd mensen kwamen om het leven.

Загинуло близько ста людей.

Zij worden nu de Hemelse Honderd genoemd.

Тепер їх називають Небесною Сотнею.

De president vluchtte het land uit en het parlement zette hem af.

Президент утік із країни, і парламент усунув його з посади.

Deze gebeurtenissen heten de Revolutie van de Waardigheid.

Ці події називають Революцією гідності.

2014: de Krim en de Donbas 2014 рік: Крим і Донбас

Eind februari 2014 verschenen op de Krim gewapende mannen zonder kentekens.

Наприкінці лютого 2014 року в Криму з’явилися озброєні люди без розпізнавальних знаків.

Zij bezetten het parlement, de luchthavens en de wegen.

Вони захопили парламент, аеропорти та дороги.

In maart annexeerde Rusland het schiereiland.

У березні Росія анексувала півострів.

De Algemene Vergadering van de VN verklaarde die annexatie ongeldig.

Генеральна Асамблея ООН визнала цю анексію нечинною.

In april begon in de Donbas een gewapend conflict.

У квітні на Донбасі почався збройний конфлікт.

In juli 2014 werd vlucht MH17 boven het gebied neergehaald.

У липні 2014 року над цією територією збили рейс MH17.

Alle 298 inzittenden kwamen om, onder wie 196 Nederlanders.

Загинули всі 298 осіб на борту, зокрема 196 громадян Нідерландів.

De oorlog in het oosten duurde daarna jarenlang voort.

Війна на сході тривала ще багато років.

Ongeveer anderhalf miljoen mensen werden binnen het land ontheemd.

Близько півтора мільйона людей стали внутрішньо переміщеними.

De grootschalige invasie van 2022 Повномасштабне вторгнення 2022 року

Op 24 februari 2022 begon Rusland een grootschalige invasie van Oekraïne.

24 лютого 2022 року Росія розпочала повномасштабне вторгнення в Україну.

In de vroege ochtend vielen er raketten op steden in het hele land.

Рано-вранці ракети впали на міста по всій країні.

Veel waarnemers verwachtten dat Kyiv binnen enkele dagen zou vallen.

Багато спостерігачів очікували, що Київ упаде за кілька днів.

De hoofdstad hield echter stand en de aanval werd afgeslagen.

Проте столиця вистояла, і наступ було відбито.

Na de terugtocht uit Boetsja werden zware oorlogsmisdaden tegen burgers vastgesteld.

Після відходу з Бучі задокументували тяжкі воєнні злочини проти цивільних.

Miljoenen mensen vluchtten naar het buitenland, vooral vrouwen en kinderen.

Мільйони людей виїхали за кордон, здебільшого жінки й діти.

Ook Nederland en België namen tienduizenden vluchtelingen op.

Нідерланди та Бельгія теж прийняли десятки тисяч біженців.

Steden als Marioepol en Bachmoet werden vrijwel volledig verwoest.

Такі міста, як Маріуполь і Бахмут, були майже цілком зруйновані.

Aanvallen op het elektriciteitsnet lieten mensen in de winter zonder licht en warmte zitten.

Удари по енергомережі залишали людей узимку без світла й тепла.

Tegelijk ontstond een enorme vrijwilligersbeweging in het hele land.

Водночас по всій країні виник величезний волонтерський рух.

Gewone mensen brachten voedsel, kleding en medicijnen naar het front.

Звичайні люди возили на фронт їжу, одяг і ліки.

Op het moment van schrijven duurt de oorlog nog voort.

На момент написання цього тексту війна ще триває.

Oekraïne en Europa Україна і Європа

In juni 2022 kreeg Oekraïne de status van kandidaat-lidstaat van de Europese Unie.

У червні 2022 року Україна отримала статус кандидата на вступ до Європейського Союзу.

In 2024 begonnen de officiële toetredingsgesprekken.

У 2024 році розпочалися офіційні переговори про вступ.

Zo'n proces duurt normaal gesproken vele jaren.

Такий процес зазвичай триває багато років.

Het land moet daarvoor wetten, rechtspraak en bestuur hervormen.

Для цього країна має реформувати закони, судочинство та управління.

De strijd tegen corruptie blijft daarbij de moeilijkste opgave.

Найважчим завданням при цьому лишається боротьба з корупцією.

Tegelijk groeide de belangstelling voor de eigen taal en cultuur sterk.

Водночас сильно зросла зацікавленість власною мовою та культурою.

Oekraïense muziek, films en boeken vinden nu een publiek in heel Europa.

Українська музика, фільми та книжки тепер знаходять читача й глядача по всій Європі.

Conclusie Висновок

De geschiedenis van Oekraïne kent opvallend veel breuken.

Історія України знає напрочуд багато розломів.

Staten verdwenen, grenzen schoven en generaties verloren hun taal bijna.

Держави зникали, кордони зсувалися, а покоління мало не втрачали свою мову.

Toch keerde die taal telkens terug, vaak dankzij dichters en leraren.

І все ж мова щоразу поверталася — часто завдяки поетам і вчителям.

Voor wie Nederlands leert, is dit ook een verhaal over volhouden.

Для того, хто вчить нідерландську, це також історія про наполегливість.

Een taal leren en een taal bewaren vragen allebei geduld.

Вивчати мову і берегти мову — обидва ці заняття потребують терпіння.

📖 Leestekst — alleen Nederlands Текст для закріплення — лише нідерландською

Lees de tekst zonder vertaling. Klik op een zin om die te beluisteren. · Читай текст без перекладу. Натисни на речення, щоб послухати.

Inleiding

Oekraïne is met ruim zeshonderdduizend vierkante kilometer het grootste land dat volledig in Europa ligt. Het land ligt op een kruispunt tussen Oost en West. Door die ligging trokken er eeuwenlang legers en handelaren doorheen. De zwarte aarde, de tsjornozem, behoort tot de vruchtbaarste grond ter wereld. Die rijkdom bracht welvaart, maar ook de begeerte van buren. De geschiedenis van Oekraïne is daarom een verhaal van opbouw en verlies. Het is ook een verhaal van een taal die telkens verboden werd en telkens terugkwam. Deze tekst geeft eerst kort de oudere eeuwen en gaat daarna dieper op de laatste tweehonderd jaar in.

De Kyivse Roes

In de negende eeuw ontstond rond Kyiv een machtige staat: de Kyivse Roes. De rivier de Dnipro was de belangrijkste handelsweg van noord naar zuid. In het jaar 988 liet vorst Volodymyr zijn volk dopen. Daarmee koos de Roes voor het christendom van Byzantium. Onder Jaroslav de Wijze werd Kyiv een van de grootste steden van Europa. Hij liet de Sofiakathedraal bouwen en stelde een wetboek samen. Zijn dochters trouwden met koningen van Frankrijk, Noorwegen en Hongarije. Na zijn dood viel het rijk uiteen in kleinere vorstendommen. In 1240 verwoestten de Mongolen Kyiv bijna volledig. In het westen bleef het koninkrijk Halytsj-Wolynië nog een eeuw bestaan.

Tussen Litouwen en Polen

Daarna kwamen de Oekraïense landen bij het Groothertogdom Litouwen. De Litouwse heersers namen veel gewoonten van de Roes over. In 1569 sloten Polen en Litouwen zich aaneen in één statenbond. De Oekraïense gebieden kwamen daardoor onder Pools bestuur. Poolse edelen kregen grote landgoederen en de boeren werden lijfeigenen. Veel mensen vluchtten daarom naar het vrije zuiden, de steppe.

De Kozakken

Die vluchtelingen werden Kozakken genoemd, wat 'vrije man' betekent. Achter de stroomversnellingen van de Dnipro stichtten zij de Zaporizja-Sitsj. De Sitsj was een militaire gemeenschap met eigen wetten. De Kozakken kozen hun leider, de hetman, zelf. Dat idee van verkiezing bleef eeuwenlang in de herinnering hangen. In 1648 begon hetman Bohdan Chmelnytsky een grote opstand tegen Polen. Zo ontstond een Kozakkenstaat, het Hetmanaat. In 1654 sloot hij in Perejaslav een verdrag met de tsaar van Moskou. Over de betekenis van dat verdrag discussiëren historici nog altijd. De decennia daarna heten in Oekraïne 'de Ruïne', een tijd van verdeeldheid en oorlog. In 1709 koos hetman Ivan Mazepa de kant van Zweden tegen tsaar Peter. Na de nederlaag bij Poltava verloor het Hetmanaat stap voor stap zijn zelfbestuur. In 1775 liet keizerin Catharina de Sitsj vernietigen. Kort daarna werd ook het ambt van hetman afgeschaft.

Een land tussen twee keizerrijken

Aan het eind van de achttiende eeuw werd Polen tussen zijn buren verdeeld. Daardoor viel het grootste deel van Oekraïne aan het Russische keizerrijk toe. Het westen, Halytsjyna en Boekovyna, kwam bij het Oostenrijkse keizerrijk. Zo leefde één volk bijna anderhalve eeuw onder twee verschillende regeringen. De grens liep dwars door dorpen, families en tradities heen. In het oosten was het bestuur streng en centraal geregeld. In Oostenrijk bestond er meer ruimte voor kranten en verenigingen. Dat verschil bepaalt tot vandaag hoe de regio's zich ontwikkelden.

De nationale heropleving

In 1798 verscheen 'Enejida' van Ivan Kotljarevsky. Het was het eerste grote werk in de gewone gesproken taal. Daarmee begon de moderne Oekraïense literatuur. De belangrijkste figuur van die eeuw was Taras Sjevtsjenko. Hij werd in 1814 als lijfeigene geboren en werd pas op zijn vierentwintigste vrijgekocht. In 1840 verscheen zijn bundel 'Kobzar'. Sjevtsjenko schreef over vrijheid, onrecht en de waardigheid van gewone mensen. Voor die gedichten werd hij verbannen en tien jaar in het leger gestopt. Hij is niet alleen een dichter, maar een symbool van het land geworden. In 1845 richtten studenten in Kyiv het Broederschap van Kyrillos en Methodios op. Zij droomden van vrije, gelijke Slavische volken zonder lijfeigenschap. Na twee jaar werd de groep opgerold en werden de leden gestraft.

Verboden op de taal

De overheid zag de Oekraïense taal als een gevaar voor de eenheid van het rijk. In 1863 verbood minister Valoejev het drukken van Oekraïense schoolboeken en religieuze teksten. Hij beweerde zelfs dat zo'n taal niet bestond en nooit had bestaan. In 1876 ging het Ems-decreet nog veel verder. Het verbood boeken, toneelstukken, liedteksten en het onderwijs in de taal. Schrijvers publiceerden hun werk daarom in Lviv, dat in Oostenrijk lag. Boeken werden vervolgens in koffers over de grens gesmokkeld. Het verbod vertraagde de cultuur, maar maakte haar niet kapot.

Halytsjyna: het Oostenrijkse deel

In Oostenrijk werd de lijfeigenschap al in 1848 afgeschaft. In het Russische rijk gebeurde dat pas in 1861. Oekraïners in Halytsjyna mochten kranten uitgeven en naar het parlement in Wenen. In 1868 ontstond de vereniging Prosvita, die leeszalen in de dorpen opende. Het Sjevtsjenko-genootschap groeide uit tot een echte academie van wetenschappen. De historicus Mychajlo Hrusjevsky schreef daar zijn grote geschiedenis van Oekraïne. Lviv werd zo het culturele centrum voor het hele volk. Men noemde de regio daarom wel 'het Oekraïense Piemonte'.

Industrie, spoorwegen en emigratie

In het oosten werd in de Donbas steenkool gevonden. Bij Kryvyj Rih lag bovendien ijzererts van hoge kwaliteit. Er verrezen mijnen, hoogovens en nieuwe arbeidersteden. Odesa groeide uit tot een van de drukste havens van de Zwarte Zee. Oekraïens graan werd naar heel Europa verscheept. In het arme Halytsjyna was er echter nauwelijks werk. Vanaf 1891 vertrokken honderdduizenden boeren naar Canada, de Verenigde Staten en Brazilië. Zo ontstonden de eerste grote Oekraïense gemeenschappen buiten Europa.

Oorlog en de eerste republiek

In de Eerste Wereldoorlog vochten Oekraïners in twee vijandige legers tegen elkaar. Na de revolutie van 1917 stortte het Russische keizerrijk in. In Kyiv kwam de Centrale Rada bijeen onder leiding van Hrusjevsky. Op 22 januari 1918 riep zij de volledige onafhankelijkheid uit. In november 1918 ontstond in Lviv een tweede republiek, de West-Oekraïense. Precies een jaar later, op 22 januari 1919, verklaarden beide staten zich verenigd. Die dag heet nu de Dag van de Eenheid. De jonge republiek moest tegelijk tegen verschillende legers vechten. Er waren te weinig wapens, te weinig geld en te weinig bondgenoten. In 1921 werd het land opnieuw verdeeld. Het westen kwam bij Polen, het grootste deel werd Sovjet-Oekraïne. In 1922 werd die republiek een van de oprichters van de Sovjet-Unie.

De jaren twintig: bloei en bedrog

In de jaren twintig voerde Moskou een beleid van 'oekraïnisatie'. Scholen, kranten en theaters mochten weer in het Oekraïens werken. Het analfabetisme daalde snel en er verschenen honderden nieuwe boeken. Regisseur Les Kurbas maakte theater van Europees niveau. Deze korte bloeitijd wordt de Oekraïense renaissance genoemd. Het beleid was echter vooral bedoeld om de nieuwe macht populair te maken. Zodra de macht stevig stond, draaide Stalin de koers volledig om.

De Holodomor

Vanaf 1929 moesten alle boeren hun land en vee aan collectieve boerderijen afstaan. Wie zich verzette, werd 'koelak' genoemd en naar Siberië gedeporteerd. De staat eiste steeds hogere hoeveelheden graan op. Brigades doorzochten de huizen en namen ook het laatste voedsel mee. Dorpen die hun quota niet haalden, kwamen op een zwarte lijst. Boeren mochten hun dorp niet verlaten om elders eten te zoeken. In de winter en het voorjaar van 1932 en 1933 stierven miljoenen mensen van de honger. Deze hongersnood heet in het Oekraïens Holodomor: 'dood door honger'. De Sovjetleiding ontkende de ramp tientallen jaren volledig. Oekraïne en veel andere landen erkennen de Holodomor als genocide. Elk jaar in november worden de slachtoffers met kaarsen herdacht.

De grote terreur

In de jaren dertig volgde een golf van arrestaties onder schrijvers en geleerden. Honderden kunstenaars werden gefusilleerd of stierven in kampen. Die generatie heet daarom 'de gefusilleerde renaissance'. Ook duizenden priesters en kerken verdwenen. Wie in leven bleef, zweeg meestal uit angst. Zo verloor het land in tien jaar bijna zijn hele culturele elite.

De Tweede Wereldoorlog

In 1939 verdeelden Hitler en Stalin Oost-Europa in een geheim pact. West-Oekraïne werd daardoor bij de Sovjet-Unie gevoegd. In juni 1941 viel Duitsland de Sovjet-Unie binnen. Binnen enkele maanden was heel Oekraïne bezet. In september 1941 vermoordden de nazi's in de kloof Babyn Jar bij Kyiv in twee dagen bijna vierendertigduizend Joden. In totaal kwam ongeveer anderhalf miljoen Joden in Oekraïne om. Meer dan twee miljoen mensen werden als dwangarbeider naar Duitsland gestuurd. Miljoenen Oekraïners dienden in het Rode Leger. In het westen vocht daarnaast een eigen opstandelingenleger, de OePA. Zij streed tegen de bezetters, maar ook tegen de terugkerende Sovjetmacht. Oekraïne verloor in die oorlog naar schatting acht miljoen mensen. Honderden steden en duizenden dorpen lagen in puin.

Na de oorlog

In 1944 werden de Krim-Tataren als volk collectief gedeporteerd. Zij mochten pas na de val van de Sovjet-Unie terugkeren. In 1945 werd Oekraïne formeel medeoprichter van de Verenigde Naties. Werkelijke zeggenschap over het eigen beleid had de republiek echter niet. In 1947 werden opnieuw tienduizenden westerse Oekraïners naar Siberië gestuurd. In 1954 werd de Krim bij de Oekraïense republiek gevoegd. Het land werd intussen snel geïndustrialiseerd en verstedelijkt. Op scholen en universiteiten kreeg het Russisch stap voor stap de overhand.

Dissidenten en Tsjornobyl

In de jaren zestig kwam een generatie schrijvers op die openlijk vragen stelde. Zij verspreidden verboden teksten in getypte kopieën. In 1976 richtten activisten de Oekraïense Helsinkigroep op. Zij eisten dat de staat de mensenrechten zou naleven. Bijna alle leden werden opgepakt; de dichter Vasyl Stus stierf in het kamp. Op 26 april 1986 ontplofte een reactor van de kerncentrale bij Tsjornobyl. Het was de zwaarste kernramp uit de geschiedenis. De autoriteiten zwegen dagenlang en lieten de meifeesten gewoon doorgaan. De stad Prypjat werd voorgoed ontruimd. Dat zwijgen ondermijnde het vertrouwen in het systeem enorm.

De onafhankelijkheid van 1991

Eind jaren tachtig ontstonden overal burgerbewegingen. In 1990 vormden mensen een levende ketting van Kyiv tot Lviv. In datzelfde jaar dwongen hongerstakende studenten de regering tot aftreden. Die actie heet de Revolutie op het Graniet. Op 24 augustus 1991 riep het parlement de onafhankelijkheid uit. Op 1 december bevestigde een referendum dat besluit. Meer dan negentig procent van de kiezers stemde voor. In alle regio's, ook op de Krim, was er een meerderheid vóór. Enkele weken later hield de Sovjet-Unie op te bestaan.

De eerste jaren van de staat

De jaren negentig waren economisch zeer zwaar. Fabrieken sloten en de inflatie maakte spaargeld waardeloos. In 1994 gaf Oekraïne zijn kernwapens op. In ruil beloofden grote mogendheden de grenzen te respecteren. Die belofte staat in het Memorandum van Boedapest. In 1996 nam het parlement een nieuwe grondwet aan. In datzelfde jaar kwam ook de eigen munt, de hryvnia. Tegelijk verdeelden enkele zakenlieden grote delen van de industrie onder elkaar.

De Oranjerevolutie

Bij de presidentsverkiezingen van 2004 werd op grote schaal gefraudeerd. Honderdduizenden mensen kwamen naar het Onafhankelijkheidsplein in Kyiv. Ze droegen oranje sjaals en stonden weken in de vrieskou. Het protest verliep opvallend vreedzaam. Het hooggerechtshof verklaarde de uitslag ongeldig. Bij de nieuwe stemming won de oppositiekandidaat. De hoge verwachtingen werden daarna echter niet ingelost.

Euromajdan en de Revolutie van de Waardigheid

In november 2013 weigerde de president een verdrag met de Europese Unie te tekenen. Diezelfde avond gingen studenten uit protest de straat op. Toen de politie hen hardhandig uiteendreef, groeide het protest enorm. Op het plein ontstond een tentenkamp met keukens, een ziekenpost en een bibliotheek. Mensen uit alle regio's en talen stonden er naast elkaar. In februari 2014 werd er vanuit gebouwen op de betogers geschoten. Ongeveer honderd mensen kwamen om het leven. Zij worden nu de Hemelse Honderd genoemd. De president vluchtte het land uit en het parlement zette hem af. Deze gebeurtenissen heten de Revolutie van de Waardigheid.

2014: de Krim en de Donbas

Eind februari 2014 verschenen op de Krim gewapende mannen zonder kentekens. Zij bezetten het parlement, de luchthavens en de wegen. In maart annexeerde Rusland het schiereiland. De Algemene Vergadering van de VN verklaarde die annexatie ongeldig. In april begon in de Donbas een gewapend conflict. In juli 2014 werd vlucht MH17 boven het gebied neergehaald. Alle 298 inzittenden kwamen om, onder wie 196 Nederlanders. De oorlog in het oosten duurde daarna jarenlang voort. Ongeveer anderhalf miljoen mensen werden binnen het land ontheemd.

De grootschalige invasie van 2022

Op 24 februari 2022 begon Rusland een grootschalige invasie van Oekraïne. In de vroege ochtend vielen er raketten op steden in het hele land. Veel waarnemers verwachtten dat Kyiv binnen enkele dagen zou vallen. De hoofdstad hield echter stand en de aanval werd afgeslagen. Na de terugtocht uit Boetsja werden zware oorlogsmisdaden tegen burgers vastgesteld. Miljoenen mensen vluchtten naar het buitenland, vooral vrouwen en kinderen. Ook Nederland en België namen tienduizenden vluchtelingen op. Steden als Marioepol en Bachmoet werden vrijwel volledig verwoest. Aanvallen op het elektriciteitsnet lieten mensen in de winter zonder licht en warmte zitten. Tegelijk ontstond een enorme vrijwilligersbeweging in het hele land. Gewone mensen brachten voedsel, kleding en medicijnen naar het front. Op het moment van schrijven duurt de oorlog nog voort.

Oekraïne en Europa

In juni 2022 kreeg Oekraïne de status van kandidaat-lidstaat van de Europese Unie. In 2024 begonnen de officiële toetredingsgesprekken. Zo'n proces duurt normaal gesproken vele jaren. Het land moet daarvoor wetten, rechtspraak en bestuur hervormen. De strijd tegen corruptie blijft daarbij de moeilijkste opgave. Tegelijk groeide de belangstelling voor de eigen taal en cultuur sterk. Oekraïense muziek, films en boeken vinden nu een publiek in heel Europa.

Conclusie

De geschiedenis van Oekraïne kent opvallend veel breuken. Staten verdwenen, grenzen schoven en generaties verloren hun taal bijna. Toch keerde die taal telkens terug, vaak dankzij dichters en leraren. Voor wie Nederlands leert, is dit ook een verhaal over volhouden. Een taal leren en een taal bewaren vragen allebei geduld.

📚 Woordenschat Найуживаніші слова

Klik op een woord om het te beluisteren · Натисни на слово, щоб послухати

de geschiedenis

історія

de eeuw

століття

het volk

народ

de staat

держава

het keizerrijk

імперія

de vorst

князь

de hetman

гетьман

de Kozak

козак

de lijfeigene

кріпак

de lijfeigenschap

кріпацтво

de opstand

повстання

het verdrag

договір

de grens

кордон

de steppe

степ

het graan

зерно

de oogst

урожай

de hongersnood

голод (масовий)

de genocide

геноцид

het slachtoffer

жертва

de deportatie

депортація

het verbod

заборона

de vrijheid

свобода

de waardigheid

гідність

de onafhankelijkheid

незалежність

het referendum

референдум

de grondwet

конституція

de verkiezingen

вибори

het parlement

парламент

de regering

уряд

het protest

протест

de revolutie

революція

de dissident

дисидент

de bezetting

окупація

de annexatie

анексія

de invasie

вторгнення

de vluchteling

біженець

de kernramp

ядерна катастрофа

de vrijwilliger

волонтер

de hervorming

реформа

de corruptie

корупція

💬 Woordcombinaties Найуживаніші словосполучення

de onafhankelijkheid uitroepen

проголосити незалежність

een verdrag sluiten / tekenen

укласти / підписати договір

het land werd verdeeld

країну поділили

onder bestuur komen van

потрапити під владу когось

in opstand komen tegen

повстати проти

de taal verbieden

забороняти мову

van de honger sterven

померти з голоду

de slachtoffers herdenken

ушановувати жертв

de straat op gaan

виходити на вулицю (протестувати)

stand houden

вистояти, витримати

om het leven komen

загинути

op de vlucht slaan

рятуватися втечею

vluchtelingen opnemen

приймати біженців

in puin liggen

лежати в руїнах

lid worden van de EU

стати членом ЄС

hervormingen doorvoeren

проводити реформи

de strijd tegen corruptie

боротьба з корупцією

een rol spelen in

відігравати роль у

aan het eind van de eeuw

наприкінці століття

in de jaren dertig

у тридцяті роки

sinds die tijd

відтоді

tot op de dag van vandaag

аж донині

naar schatting

за оцінками

op grote schaal

у великих масштабах

stap voor stap

крок за кроком

🏠 На головну